Opel Zafira pierwszej generacji to model samochodu osobowego klasy kompaktowej, z nadwoziem typu minivan, produkowany w latach 1999–2005 głównie przez firmę Opel w Bochum w Niemczech. Konstrukcja pierwszej generacji Zafiry jest oparta na modelu Opel Astra G. Zafira pomieści siedmiu pasażerów. W 2003 roku Zafira przeszła drobny facelifting, w którym zmieniono kolor tylnych kierunkowskazów z żółtego na przeźroczysty, wymieniono grill na chromowany, zmieniono podłokietnik tylny na całkowicie otwierany oraz parę innych drobiazgów.

Zafira B jest produkowana w Bochum (Niemcy), a w okresie 12 września 2005 – 19 lipca 2010 produkowana była w polskim zakładzie Opla w Gliwicach. Gliwicki zakład wyprodukował łącznie 459 549 egzemplarzy Zafiry. W lutym 2008 roku minivan Opla przeszedł facelifting polegający na zmianie lamp przednich z jasnymi środkami oraz tylnych z przezroczystymi wstawkami. Zostały zmienione kolory deski rozdzielczej.

Zafira B tak samo jak jej poprzedniczka jest siedmioosobowa. Wersje z homologacją na ciężarowe czasami nie posiadają dwóch tylnych siedzeń. Występują również w wersji Flexivan, w tym wypadku są tylko przednie fotele, a tylne szyby są bardzo mocno przyciemniane.

Dostępna jest ona w 5 wersjach wyposażenia:

    Esentia (wersja podstawowa)
    Enjoy
    111 (zmieniona wersja Enjoy z okazji 111 urodzin Opla, limitowana wypuszczona w 2010 roku)
    Cosmo (najlepiej wyposażona wersja)
    OPC (wersja sportowa) – w standardzie wychodziły z fotelami kubełkowymi Recaro, innymi zderzakami i przyciskiem SPORT który powoduje wyłączenie systemów TC oraz ESP

Oferowane były również wersje OPC line 1 i 2. Jedna wersja była mniej zbliżona z wyglądu do prawdziwej OPC, posiadała dokładki zderzaków i progów. Druga wersja była bardzo zbliżona do oryginału. Z zewnątrz wyglądały identycznie. W obydwu wersjach można było dobrać siedzenia sportowe i dowolny silnik.

W Zafirze montowano silniki benzynowe i wysokoprężne.